"ความเหงา"
เป็นสิ่งที่อยู่กับเรามาตลอด
มันไม่ได้เกิดขึ้นเอง แต่เรายินดีที่จะอยู่กับมัน
เราไม่ได้ชินชา แต่เราชื่นชอบ
ใครวิ่งหนี แต่เรากลับวิ่งเข้าหา
น่าสนุกออกเวลาอยู่คนเดียว แล้วเราต้องหาอะไรทำเพื่อสู้กับความรู้สึกแบบนี้
ถึงแม้ว่าเหตุที่ทำให้มันเกิดขึ้น จะแย่แค่ไหน
แต่เดี๋ยวสุดท้ายมันก็ผ่านไป เพราะเวลามันไม่หยุดเดิน
บางวันผมก็สู้กับมันด้วยเสียงเพลง
บางวันผมก็สู้กับมันด้วยงาน
บางวันผมก็สู้กับมันด้วยหนังสือดีๆซักเล่ม
ทุกๆวันผมชนะมันด้วยการโทรหาพ่อกับแม่
หรืออาจจะเป็นเพราะทุกครั้งที่ผมรู้สึกแบบนี้
ผมกลับได้รับสิ่งดีๆ ที่ผมเลือกกลับไปทุกครั้ง
ช่วงเวลาดีๆของผมถึงเกิดขึ้นในตอนที่ผมเหงา
วันนี้คุณเหงาไหม แล้วคุณเลือกอะไรอยู่เป็นเพื่อนคุณ....
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น